Okul Servisleri

Merhaba Herkeslere
     Bugün bizim ufaklığın ders programı değişti. Haliyle okul çıkış saati ve servis saatleri de değişti. Tam 1,5 saattir telefonda servis firmasının çaycısından müdürüne kadar herkesle konuştum. Sonuç koca okulda iki kişi servise binemedi, biri de benim kızım. Şu saat olmuş daha okuldan yeni hareket ettiler. İki çocuk için ayrı servis kaldırmışlar. İnşallah yarın bu aksaklık düzeltilir de daha okulun başında kimseyle kavga etmek durumunda kalmam. Müdür diye bir adam koymuşlar firmanın başına adama .... Bey ve siz olarak hitap ediyorum cevap olarak da "apla senin çocuk yanımda korkma mutlaka servis ayarlayıp yollayacam" oldu.
     Çok gerildim, şiddete meyilliyim şu saatler.

Kan'dan Beslenenler

     Herkese merhabalar. Bu tip bir yazı daha önce hiç yazmadım,  yazmayı da düşünmüyordum ama artık dayanamıyorum. 6 Haziran seçimlerinden beri ülke kan gölüne döndü. Kan'dan beslenenler kaldıkları yerden devam ettiler. Dağdakilerin kime,nasıl ve ne şekilde hizmet ettikleri bu yaşananlarla iyice afişe oldu.
     Aslında söylemek istediğim o kadar çok şey var ki... Malum sebeplerden ötürü konuşmaya, yazmaya korkar olduk. Sesimiz içimize kaçtı, içimizden konuşur olduk.
     Ötekileştik, ayrıştık, insanları iyi-kötü skalasından çıkarıp dil, din, ırk, mezhep, şucu, bucu, filancı diye klasmanlara ayırdık,ayrıldık.
     Elimizdekilerle yetinip, daha fazlasını isteyemez hale gelip, hamuduyla götürenleri sadece izler tepki bile veremez hale geldik. Kısacası hepimiz birer robota dönüştürüldük. Bir reklamda her gün aynı filmi izlediklerine isyan eden çifti hipnoz eden bir karakter vardı. "Her bir repliği ezberleyeceksiniz, ne olur her gün izleseniz" gibi bir şeyler söylüyordu. İşte hepimiz oradaki çiftlere döndük.
     Dilerim Allah'tan kim bizlere bunları yaşatıyorsa evlatlarıyla sınansınlar. Evlatlarında görsünler yaşasınlar. Benim en kıymetlim evladım, herkesin de öyle olduğunu düşünerek bu duamı ediyorum. Ve diyorum ki CAN VEREMEYİN İNŞALLAH!

Yeniden Merhaba!

     Uzuuun bir aradan sonra tekrardan merhabalar herkese. Bir ayı geçmiş en son yazımı paylaşalı. Bu yaz o kadar yoğun geçti ki benim için koca yaz nasıl geldi geçti anlamadım yahu :))
     Neler oldu neler yaptık kısa kısa sizlerle paylaşmak istiyorum. Evimizin,kalbimin ortası canım kızım Gençlik Kampları kapsamındaki Kırşehir Kaman Yaz Kampına katıldı. Bir hafta olarak düzenlenen kampa zorla gitmesine rağmen dönerken de ağlayarak geldi. Seneye tekrar başvurmamı ve yine gitmek istediğini,bir çok etkinlik yaptıklarını, bir çok şehirden bir sürü arkadaş edindiğini anlatıp durdu. Küçük hanım kampa gitmeden önce yazlıktaydı. Yazlıktan bu kamp için kendisini geri getirdiğim için bana baya sitem etmişti. Ama kamp dönüşü teşekkür üzerine teşekkür etti :)
     Çalışmış olduğum şirket ilk defa bu sene 15'er günlük izin kullanmamıza izin verdi!Hayat arkadaşımın yıllık izniyle benim izin tarihimi denk getirdik. İzin tarihlerimizi kızımın kamp dönüşüne ayarladığımız için üçümüz için ilk defa çıktığımız ve asla unutmayacağımız bir tatil yaptık. Atladık arabamıza sahil yolunu kullandık ve soluğu Alanya'da aldık. Alanya'ya giderken dönüş yolunda duracağımız koyları ve mekanları belirledik. Tatile çıkmadan önce bütçemize daha uygun olacağını düşündüğümüz için bir apart otelde kalmayı uygun gördük. Booking.com aracılığı ile bir çok oteli inceledim günlerce. Rose Garden Apart Hotel'de karar kıldık. Booking.com sitesindeki yorumlardan bazılarının ne kadar doğru bazılarının da ne kadar abartılı olduğunu anladım otele giriş yaptığımızda. Otel yetkililerinin verdiği tüm bilgiler ve sitede yazan tüm tanıtım açıklamaları,fotoğraflar tam olarak doğruydu. Eksik hiç bir şey yoktu. Çalışanlar son derece kibar ve ilgililerdi. Hem ekonomik bir tatil yapmak hem de rahat etmek isteyenler için tavsiye edebilirim. Otele yerleştikten sonra kendimizi sahile attık. Akşam üstü otele dönerken yerel bir pazara rastlayınca çocuklar gibi sevindim. Gerekli erzağımızı da pazardan hem taze hem de daha uygun fiyata almak beni çok sevindirdi. Alanya'da denize girmek istiyorsanız ya parayla şezlong ve şemsiye kiralayacaksınız yada halk plajından faydalanacaksınız. Halk plajında şemsiye yok ama şezlong erken giderseniz bulma şansınız var. Biz günlük kiralamayı tercih ettik. Şezlongun ve şemsiyenin tanesini 5 TL'ye kiralıyorlar. Her gün otelde bir şeyler yapıp yemek istemedik. Ve ucuz,temiz ve lezzet üçlüsünü bir arada barından mekan araştırmasına girdik. Kurtarıcı olarak gördüğüm dönercilerden de burada bir tane bulduk. Fotoğraflarda mekanı görebilirsiniz. Alanya ekonomisi aslında büyük yüzdeyle yabancı turist üzerine kurulu ancak yerli turiste davranış şekilleri de asla kötü değildi. İki gün üst üste Dim Çayına gittik. O kadar çok tesis ve mekan vardı ki bir türlü karar veremedik. En sonunda bizim için en uygun tesisin Cennet Vadisi isimli mekan olduğuna karar verdik. Fiyatlar korkulacak kadar yüksek değildi ayrıca çalışanların ilgisi ve güler yüzlülüğü çok hoşumuza gitti. Çayın suyu o kadar soğuktu ki kızımın Dim Çayı suyu için kurduğu cümle hepimizi güldürdü: "Ya biz bu kadar soğuk suyu buzdolabından çıkarıp içiyoruz.Bu su nasıl bu kadar soğuk oluyor" :)) Bu kadar soğuk suya rağmen süper ikili hayat arkadaşım ve aşkım kızım köprülerden mi atlamadılar,kulelere mi çıkmadılar. Bendeniz ise fotoğraf çekip onları izlemekle yetindim. Onlar kadar cesaretli değilim :)) İki kez bir gündüz bir de akşam olmak üzere Alanya Kalesine çıktık. İlk defa bu kadar büyük ve bakımlı bir kale gördüm :) Kale içinde evler ve içinde yaşayanlar var biliyor musunuz? Bana çok ilginç geldi. Bir sürü eski mezar var kale içinde. Evler,kale,mezarlar,kale içindeki bir sürü tarihi mekan iç içe. Hem güzel hem korkutucu bir durumdu bu benim için. Düşünüyorum da benim kale içinde bir evim olsaydı oturur muydum diye, bir türlü cevaplayamadım bu soruyu :) Bir hafta rüya gibi geldi geçti. Dönüş yolunda da belirlediğimiz koylarda durup denizin ve güneşin tadını çıkardık. Bir iki günde Mersin ilçelerinden birinde konaklayalım diye düşünmüştük ama fiyatları görünce vazgeçtik. Sıradan bir pansiyon bile  bir günlük oda fiyatını 150 TL dedi. Oysa biz Alanya'da bunun yarı fiyatına kalmıştık. Haliyle kalmaktan vazgeçip evimize döndük. Kalan bir kaç günlük iznimizi de evimizde,arkadaşlarımızla,arkadaşlarımızla,havuzda,orada burada geçirdik.
     Ay başı itibariyle tekrar iş başı yaptım ama inanın işe giderken ayaklarım geri geri gitti. İnsanın çalıştığı yerde huzurlu olması kadar önemli bir şey yokmuş. Ne para ne pul en önemlisi huzurmuş. İş arkadaşlarım iyi insanlar ama işverenler için aynı şeyi söyleyemeyeceğim maalesef. Dilerim ki en kısa sürede kurtulurum ve evimde ailemle olurum. O kadar bıkmışım ki bu iş yeri sonrasında çalışmak bile istemiyorum, düşünün halimi...
     Tekrar görüşmek üzere hayal ettiğiniz gibi yaşamanız dileğiyle hoşçakalın :))

Davetsiz Misafir

Herkese merhabalar, dilerim her şey yolundadır hepiniz için. Pazartesi sabah ofise geldiğimde penceremde davetsiz ama çok çok sevimli bir misafirim vardı. Pencerenin pervazında gitti gitti geldi. Volta attı resmen. Açık camdan içeri girmek istedi. Çok istememe rağmen onu içeri alamadım maalesef. Ufak ufak sohbet ettik onunla. Ben ofistekileri çekiştirdim o da arkadaşlarını :) Biraz ikramda bulundum bu davetsiz misafirime. Sonra "hadi hoş çakal yine gelirim" diyerekten gitti arkadaş. Misafirim kim mi? Bakınız aşağıda kendisi :)

Bu arkadaşlarda bizim ofisimizin bireyleri. Onları da paylaşmak istedim. Finansman sorumlumuz hobisini ofise de taşıdı. İyi ki yapmış :)

Ruhu Arındırmak

     Herkese Merhabalar ;

     Her gün bilgisayar ve İnternet elimin altında olmasına rağmen yazı yazmak bir türlü içimden gelmedi. Tembelliğim üzerimdeydi sanırım.Şu bir aydır öyle yoğun günler geçirdim ki kendim bile inanamadım akan zamanın hızına. Bir aydır ne yaptığımı uzun uzun anlatacak değilim. Bir kaç cümle yazıp gitmek niyetindeyim. Herkesin daha nazik, daha düşünceli olduğu şu mübarek ramazan ayında insanlar için bir tek şey diliyorum. Ruhunuzu şu bir ay için dünyevi şeylere kapatın. Mal mülk değil kastettiğim, birbirinize iyi davranın, daha çok empati yapın demek istiyorum tam olarak. Biri canınızı mı sıktı; ters bir cevap vermeden önce düşünün, bu size ne kazandıracak? Bırakın karşınızdaki yaptığı terbiyesizliğiyle kalsın. Öyle bir cevap verip öyle davranın ki karşınızdaki "Ben ne yaptım böyle?" diye düşünsün. Yaptığına siz değil kendi üzülsün. İnsanlar öyle bir hal almış ki artık birbirine laf sokmayı,birbiriyle durup dururken sidik yarışında olmayı,başkasının giydiğini,yediğini içtiğini kendisininkiyle kıyaslamayı marifet sayar olmuşlar. Susmak bazen cevap vermekten daha etkili bir silahtır, doğru kullanmayı başarabilirsek. Bunu iyi değerlendirelim. Dostluklarımızı gün gün değerlendirenlerle değil,bize verdikleriyle daha bilge,daha güçlü ve iyi olduğunu hissettiklerimizle kuralım. Dostumuzun sadece kötü gününde değil, iyi gününde de yanında olmayı onunla birlikte sevinmeyi mutlu olmayı bilelim. İnsanlarla uğraşmaya kafa yoracağımıza kendimizi geliştirmeyi deneyelim.
İnanın her şey çok daha kötü olacak :)

Gezmeye gittiğimiz bir yerde vardı bu böğürtlenler çok hoşuma gitti sizinle paylaşmak istedim :))

Bir Annelik Hikayesi

     Herkese merhabalar.Umarım hayat ve insanlar merhametli davranıyordur hepimize. Bir annelik hikayesi paylaşmak istiyorum bugün sizlerle. Lafı dolandırıp uzatmadan yazımı yazıp gideceğim.
     Evimizin üç tane balkonu var. Bunlardan bir tanesi kızların odalarının ortak balkonu, nam-ı diğer arka balkonumuz. Bu balkonda bir erzak dolabımız var. İçinde tamirat malzemeleri,tüp,mangal, kömür vs cinsi malzemeler var. Dolap kapakları problemli olduğu için biz bir lastikle kapak kulplarını bir birine tutturuyorduk. Ancak nasıl olmuşsa kapaklar açılmış ve üst rafa bir güvercin iki tane yumurta yapmış. Özge arka balkona çıktığında dolabın içinde kuş çıktı nidalarıyla evde depar atınca Allah Allah deyip üzerinde durmadık. Ancak hayat arkadaşım dolabı kontrol ettiğinde iki tane yumurtayı görüyor. Whatsapp üzerinden fotosunu çekip yolladığında küçük çaplı bir şok yaşamakla beraber çok mutlu oldum. Arka balkona yerlere mısır ve su bıraktık anne iyi beslensin diye. Yumurtalardan biri çatladı bir yavrumuz oldu. Arka balkona ne zaman çıksak anne karşı apartmanın duvar sekmesine gidip orada içeri girmemizi bekledi. Yavrusunu bırakmadı, gitmedi... Hayat arkadaşım bizim balkonu temizleme isteğimiz ile yavru için bir yuva yaptı. Kullanmadığımız atıl vaziyette duran hatta bugün atılacak olan bir plastik ayakkabılıktan basit ama güvenli bir yuva yaptı. Yavruyu içine koydu. O bunları yaparken , anne yine gitmedi,kaçmadı. Yavrusunu bekledi. Yavru her geçen gün biraz daha büyüyor. Annesi yavrusuna iyi bakıyor, biz de elimizden geldiğince destek olmaya çalışıyoruz.
     Küçücük bir güvercin bile annelik nasıl yapılır öğretiyor insana...Anlayana...

Bir Pazar Yazısı ...Kahvezen

     Herkese merhaba iyi haftalar
     Dilerim hayatınızda her şey yolundadır. Bu aralar bizim ev o kadar hareketli ki bloguma yeteri kadar vakit ayıramıyorum.
     Söyle bir geriden alalım neler yapmışım bakalımm.
     1 Mayıs İşçi Bayramını geçirmişiz mesela. Kendi bayramında bile çalışmak zorunda bırakılmış Türkiye gerçeği emekçilerden biri de bendim. Yarım gün çalışıp, öğleden sonra sanki bize lütufmuş gibi azad edildik. Tabi soluğu doğru 1 Mayıs Kortejinde aldım ofisten çıkar çıkmaz. Sıcağın ve kalabalığın etkisiyle olsa gerek o kadar yoruldum ki sadece korteje eşlik edip, miting alanına girmeden kenarda 15 dakika sırf destek olmak amacıyla durup, kendimi her zamanki mekanımız Bolulu Hasan Usta'ya attım. Bir yorgunluk kahvesi eşliğinde kendime geldim. Kortej her zamankinden kalabalıktı. 1 Mayıs uzun süredir bu kadar coşkulu kutlanmamıştı.
     Sonrasındaki hafta bir anneler günü geçirmişiz. Kızımın değerimi daha iyi anladığı,hayat arkadaşımın çiçekleriyle uyandığımız (tüm ev ahalisine yani bana,kızıma ve Özge'ye ayrı ayrı çiçek almıştı) gün ,evin içi birbirine hediye vermeye çalışan iki kadın bir çocukla neşe içinde geçti. Tüm kadınların anneler günü kutlu olsun.
     Tüm bunlar olup biterken kışlıktan yazlığa geçiş harekatı yaşanıyordu evde. İki haftadır seferberlik halindeyiz. Kışlıklar kaldırılıyor. Yazlıklar yıkanıyor,ütüleniyor,dolap içleri yerleştiriliyor. Yorgan,battaniye, çarşaf ıvır zıvır değişimleri,yıkamaya gönderilecekler listesi bitmiyor bitmiyor. Adana'da yaşayanlar bilir. Bir de halılar kaldırılacak. Kimi evlerde kalktı bile halı bizde de inşallah yarın kalkacak. Genel bir temizlik yapılacak ve kurtulacağız bu işlerden.
     Bu arada bu kadar hareketli günler bizi yordu. Bizde kendimize geçtiğimiz pazar günü kahvaltı ödülü verdik. Bizim ufaklık,Özge ve can arkadaşım Y. ile. Yakala.co sitesinden aldığımız indirim kuponu ile Turgut Özal Bulvarındaki Kahvezen isimli mekana gittik. Sevimli,hoş bir yapısı var. Normalde serpme kahvaltı veriyorlarmış. Ama bizim şansımıza bu pazar açık büfeydi. Reçeller, börekler hepsi ev yapımı yani anne eli değmiş ürünlerdi. Genç bir arkadaşımızın girişimi olan Kahvezen aileler ve genç kuşak için uğranılacak bir mekan. Biz gittiğimizde

Karşıyaka Lisesi mezunlarının brunch toplantısı da vardı. Mekan sahibi arkadaşın babası da aynı okuldan mezun olduğu için kahvaltılarını burada yapmayı uygun bulmuşlar. İletişimleri o kadar güzeldi ki yıllar önce mezun olmuş olmalarına rağmen hala görüşmeleri, iletişimleri,sohbetleri bizim çok hoşumuza gitti. Bir ara bir çekiliş düzenleyip bizi de dahil etmeleri bizi çok mutlu etti. Mekan sahibinden aldığım bilgiye göre Cuma ve Cumartesileri canlı müzik de yapılıyormuş. Özellikle gitmenizi tavsiye ediyorum. Biz ailece bir akşam gideceğiz ve sizinle fotoğrafları paylaşacağım. Kahvaltı üzerine mekana has bir kahve olan kumda Türk Kahvesi siparişi verdik. Ağızda bıraktığı yumuşak ama aynı zamanda canlandırıcı etkisiyle kesinlikle tekrar gelmeliyiz dediğimiz bir lezzetle tanışmış olduk. Mekanla ilgili bir sürü fotoğraf çekmiştim. Ama bir ikisi hariç hepsi yanlışlıkla silindi. Arkadaşımın çektiği fotoğraflar geldiğinde hepsini tekrar ekleyip yazıyı güncelleyeceğim.
     Herkese sağlıklı ve hayallerimizin gerçekleştiği bir hafta diliyorum görüşmek üzere....