Aile İle Haftasonu

Aslında pazartesi yazılması gereken bir yazı ama ben fotoğrafları bilgisayara atana kadar çarşamba oldu. Ailem kahvaltıya çağırdı bizi. Dikkatinizi çekmiştir hiç ailemden bahsetmedim şimdiye kadar. Uzun bir süredir kırgındım çünkü...Yılların birikimi,yalnız bırakılmak, sürekli küçümsenmek artık gerçekten canımı yakmış ve uzaklaşmıştım onlardan. Sanırım hatasını anladım annem ya da ben öyle sanıyorum ama bir zeytin dalı uzattı ben de son bir kez daha şans vermek istedim. Hayat arkadaşım çalıştığı için bizimle gelemedi. Biz de kızımla el ele tutuşup düştük yola. Evleri Mavi Bulvarda. güzel bir semt. Hele havaların güzelleşmesiyle cıvıl cıvıl olur. Davetlerine icabet ederken yolda gördüğüm güzelliği sizinle paylaşmak istedim. Sokak hayvanları için semt sakinleri tarafından yapılmış küçük bir yuva gördük kızımla. Hemen iyi kötü fotoğrafını çektik. Sonra kahvaltı masamızı paylaşmak için fotoğraflamak istedim. Annem en sevdiğim hamur işini yapmıştı. Cevizli Lokum. Adının lokum olduğuna bakmayın. Tuzlu bir ekmektir aslında. Bizim oraların mutfak harikasıdır. Bizim oralar nereler mi? Hemen söyleyim; Sakarya'm... Kepekli undan yapmış olmasına rağmen tek kelimeyle enfesti. Ben yapmayı beceremiyorum. Ama teyzemden tam tarifini ölçüleriyle alıp bir kez olsun deneyeceğim. Kurban Bayramından kalan kavurmadan tutun,acıka bile vardı soframızda. Kahvaltı sonrası güneşli bir balkonda türk kahvesi keyfimizi de yaptık. Sonrasında kardeşim, kızım, ben ve arkadaşı vitrin gezmeye gittik annem de bir arkadaşının yavrusuna kek yapıp götürdü. Kekin de fotoğrafını çektim sizinle paylaşmak için. Ailem söz konusu olduğunda ne kadar tutuk olduğumu şu satırları yazarken daha iyi anladım...Ben gerçekten çok yalnız bırakılmışım, iyice anladım... Sevgi ile kalın...

Bir Pazar Yazısı ...Kahvezen

     Herkese merhaba iyi haftalar
     Dilerim hayatınızda her şey yolundadır. Bu aralar bizim ev o kadar hareketli ki bloguma yeteri kadar vakit ayıramıyorum.
     Söyle bir geriden alalım neler yapmışım bakalımm.
     1 Mayıs İşçi Bayramını geçirmişiz mesela. Kendi bayramında bile çalışmak zorunda bırakılmış Türkiye gerçeği emekçilerden biri de bendim. Yarım gün çalışıp, öğleden sonra sanki bize lütufmuş gibi azad edildik. Tabi soluğu doğru 1 Mayıs Kortejinde aldım ofisten çıkar çıkmaz. Sıcağın ve kalabalığın etkisiyle olsa gerek o kadar yoruldum ki sadece korteje eşlik edip, miting alanına girmeden kenarda 15 dakika sırf destek olmak amacıyla durup, kendimi her zamanki mekanımız Bolulu Hasan Usta'ya attım. Bir yorgunluk kahvesi eşliğinde kendime geldim. Kortej her zamankinden kalabalıktı. 1 Mayıs uzun süredir bu kadar coşkulu kutlanmamıştı.
     Sonrasındaki hafta bir anneler günü geçirmişiz. Kızımın değerimi daha iyi anladığı,hayat arkadaşımın çiçekleriyle uyandığımız (tüm ev ahalisine yani bana,kızıma ve Özge'ye ayrı ayrı çiçek almıştı) gün ,evin içi birbirine hediye vermeye çalışan iki kadın bir çocukla neşe içinde geçti. Tüm kadınların anneler günü kutlu olsun.
     Tüm bunlar olup biterken kışlıktan yazlığa geçiş harekatı yaşanıyordu evde. İki haftadır seferberlik halindeyiz. Kışlıklar kaldırılıyor. Yazlıklar yıkanıyor,ütüleniyor,dolap içleri yerleştiriliyor. Yorgan,battaniye, çarşaf ıvır zıvır değişimleri,yıkamaya gönderilecekler listesi bitmiyor bitmiyor. Adana'da yaşayanlar bilir. Bir de halılar kaldırılacak. Kimi evlerde kalktı bile halı bizde de inşallah yarın kalkacak. Genel bir temizlik yapılacak ve kurtulacağız bu işlerden.
     Bu arada bu kadar hareketli günler bizi yordu. Bizde kendimize geçtiğimiz pazar günü kahvaltı ödülü verdik. Bizim ufaklık,Özge ve can arkadaşım Y. ile. Yakala.co sitesinden aldığımız indirim kuponu ile Turgut Özal Bulvarındaki Kahvezen isimli mekana gittik. Sevimli,hoş bir yapısı var. Normalde serpme kahvaltı veriyorlarmış. Ama bizim şansımıza bu pazar açık büfeydi. Reçeller, börekler hepsi ev yapımı yani anne eli değmiş ürünlerdi. Genç bir arkadaşımızın girişimi olan Kahvezen aileler ve genç kuşak için uğranılacak bir mekan. Biz gittiğimizde

Karşıyaka Lisesi mezunlarının brunch toplantısı da vardı. Mekan sahibi arkadaşın babası da aynı okuldan mezun olduğu için kahvaltılarını burada yapmayı uygun bulmuşlar. İletişimleri o kadar güzeldi ki yıllar önce mezun olmuş olmalarına rağmen hala görüşmeleri, iletişimleri,sohbetleri bizim çok hoşumuza gitti. Bir ara bir çekiliş düzenleyip bizi de dahil etmeleri bizi çok mutlu etti. Mekan sahibinden aldığım bilgiye göre Cuma ve Cumartesileri canlı müzik de yapılıyormuş. Özellikle gitmenizi tavsiye ediyorum. Biz ailece bir akşam gideceğiz ve sizinle fotoğrafları paylaşacağım. Kahvaltı üzerine mekana has bir kahve olan kumda Türk Kahvesi siparişi verdik. Ağızda bıraktığı yumuşak ama aynı zamanda canlandırıcı etkisiyle kesinlikle tekrar gelmeliyiz dediğimiz bir lezzetle tanışmış olduk. Mekanla ilgili bir sürü fotoğraf çekmiştim. Ama bir ikisi hariç hepsi yanlışlıkla silindi. Arkadaşımın çektiği fotoğraflar geldiğinde hepsini tekrar ekleyip yazıyı güncelleyeceğim.
     Herkese sağlıklı ve hayallerimizin gerçekleştiği bir hafta diliyorum görüşmek üzere....

Kadınlar(ın) Pazarı

     Herkese iyi haftalar. Keyifler yerindedir umarım. Biz iyi kötü yuvarlanıyoruz işte. Bu aralar bir türlü gelemeyen bahar ve sıcaklara isyan halindeyiz tüm Adanalılar. Bizim bünyeler alışık değil bu mevsimde böyle serin sepelek havalara. İnanır mısınız çoğumuz haftalık hava durumu takipçisi modunda geziyoruz buralarda. Geçtiğimiz cumartesi  ve pazar gününü hava durumlarını dişimize göre bulunca bir kaç kız pazar günü kaçış planı yaptık.  Sabah saat 8 de arkadaşım Y. bizi evimizden aldı. Gözümüzde gözlüklerimiz, üzerimizde rahat kıyafetlerimiz,dudağımızda rujumuz Mersine doğru yola koyulduk. Yıllar önce keşfettiğim ve sevdiğim arkadaşlarımı da götürdüğüm Elvanlı Köyündeki Serindere Restaurant'a doğru yola koyulduk. Doğal yapısı,aile işletmesi olması,hem kendi kendine olmanı hemde sosyal bir ortamda bulunmanı sağlaması sebebiyle bir çok alternatifi olmasına rağmen tercih ettiğim mekanı yolu düşen herkese tavsiye ederim. Mekan köy içinden geçen bir derenin üzerine kurulu. Küçük ahşap evcikler içersinde yer sofrasında yiyorsunuz yemeklerinizi. Tabii masa sandalye tercih edenler için ayrı bir bölüm mevcut. Bizim tercihimiz yer sofrasıydı.   Bizim ufaklık küçüklüğünden beri Serinderenin kahvaltısını ve lezizliğini bildiği için arabada mekana varana kadar sabırla ve sessizce oturdu. Son 10 dakikalık mesafede bizi yiyebileceğinden bahsetmeye başladı :). Üç kişi olmamıza rağmen iki kişilik kahvaltı söyledik. Ve üçümüz de fazla fazla doyduk. Kahvaltının yıldızı bana göre tereyağıydı. Arkadaşım Y. selfie çubuğu almış, böyle bir plan olunca da fırsat bu fırsat deyip biz de kullanalım dedik. Çoğu zaman gereksiz bulduğum bu çubuğun aslında böyle zamanlarda ne kadar işe yaradığını bir çok poz ve kahkaha eşliğinde de öğrenmiş oldum. Kahvaltıdan sonra arkadaşımla karşılıklı tavla attık. Bizim ufaklık da bahçede bulunan hayvanları besleme misyonu yüklendi kendine. Tavla üzerine bir de gül yaprakları içersinde servis edilmiş türk kahvemizi içtik. Mekana ait tavus kuşlarını izledik. Muhteşem renkleri ile bizleri büyülediler. Tavşanları besledik,ördekleri kovaladık,balıklara ekmek attık. Zamanın nasıl geçtiğini anlamamışız bile. Saate baktığımızda 1 olduğunu görünce küçük çaplı bir şok yaşadık. Mersinde de gezeceğimiz için daha fazla oturmayıp mekan sahipleriyle vedalaşarak yolumuza koyulduk. Bu arada iki kişilik kahvaltı ve iki tane türk kahvesi için 46 tl ödedik. Fiyat gayet makul olduğu gibi menüde üç kişiyi doyuracak bolluktaydı. Daha sonra Mersin Foruma gittik. aslında sırf kızım M. istediği için gittik. Arkadaşımla ben sahilde denize karşı çay içmeyi tercih ederdik. Biraz mağazalarda dolanıp "paran varsa her şey ucuz yoksa her şey pahalı" ata sözünü bir kez daha söyledik durduk :) Biz çok gezmediğimizi düşünürken saate baktığımızda yine küçük çaplı bir şok yaşayıp gezimizi sonlandırmadan önce her Mersin ziyareti sonunda gelenekselleşen balık ekmek etkinliğimizi yerine getirmek için yine yollara düştük. Lunapark civarındaki balık ekmek teknelerinden tercihimiz hep Balıkçı Aref oldu. Güler yüzlü işletmecisi ve personeli menü seçimlerinde doğru yönlendirmeleri ve ekonomik fiyatıyla bizim için Mersinde ziyaret noktası oldu. Balık ekmeklerimizin fotoğrafını çekmeyi karnımız doyduktan sonra akıl ettik :) Bir başka masadaki bir müşterinin yarısı yenmiş balık ekmeğinin fotoğrafını çektik. Blog yazmaya başladıktan sonra doğru fotoğraf çekmenin ne kadar önemli olduğunu anladım. Bu işi hala çok becerdiğim söylenemez ama idare edeceksiniz artık :) 

Herkesin haftası hayalleriyle dolsun. Görüşmek üzere....

 

Yavrusu Pişirdi Annesi Yedi :)

 
     Herkese merhabalar. Haftanın ortasına gelmenin vermiş olduğu mutluluk var üzerimde. Bazen kendimi Pollyanna gibi hissediyorum. Kendi kendime gıcık oluyorum bir yandan bir yandan da bu kafa iyi böyle devam et diyorum. Hayat o kadar saçma sapan olaylar,insanlar,durumlar çıkarıyor ki karşımıza, haftanın ortasına geldik diye sevinirken buluyoruz kendimizi işte böyle :)))
     Bu pazar M. Hanıma makarna yapmasını öğrettim. Klasik bir pazar gezmesinden sonra evimize döndüğümüzde fırının üzerindeki makarnayı görünce "Anne makarna mı yicez?" sorusu üzerine kıyamadığım çocuğuma makarna nasıl pişirilir öğrettim. Ben sadece dış ses olarak yer aldım bu tarifte. Elimi hiç bir şeye sürmedim. İlk denemesine rağmen gayet başarılı buldum.
     Sofradan kalkarken "lütfen bunu bloguna ekleyip benim yaptığımı söyler misin?" deyince sizinle paylaşmaya karar verdim.

   

Sadece sosun tarifini  vermek istiyorum. Yarım su bardağından biraz fazla domates püresi, Bir kaşık domates salçası,Bir tutam dere otu, Bir dal yeşil sarımsak,Bir çorba kaşığı kadar zeytinyağı,tuz. Domates püresini küçük bir tencerede kaynamaya bırakıyoruz. Azıcık suyunu çekince , salçasını ekleyip karıştırıyoruz bu arada yağı da eklemeyi unutmayın. İçine sarımsağı ince ince kıyıyoruz, en son tuzunu ekleyip şöyle bir çevirip altını kapatıyoruz. Dere otunu ince ince dilimliyoruz ve tencereye ekleyip bir kez karıştırıp bırakıyoruz. Böyle yapınca daha diri kalıyor içinde ot. Normalde makarnaların üzerine servis edilebilen bir sos. Ama küçük hanım tüm tencereye eklemeyi tercih etti. Biz de öyle yedik :)

Pazartesi Sendromu :)