Aile İle Haftasonu

Aslında pazartesi yazılması gereken bir yazı ama ben fotoğrafları bilgisayara atana kadar çarşamba oldu. Ailem kahvaltıya çağırdı bizi. Dikkatinizi çekmiştir hiç ailemden bahsetmedim şimdiye kadar. Uzun bir süredir kırgındım çünkü...Yılların birikimi,yalnız bırakılmak, sürekli küçümsenmek artık gerçekten canımı yakmış ve uzaklaşmıştım onlardan. Sanırım hatasını anladım annem ya da ben öyle sanıyorum ama bir zeytin dalı uzattı ben de son bir kez daha şans vermek istedim. Hayat arkadaşım çalıştığı için bizimle gelemedi. Biz de kızımla el ele tutuşup düştük yola. Evleri Mavi Bulvarda. güzel bir semt. Hele havaların güzelleşmesiyle cıvıl cıvıl olur. Davetlerine icabet ederken yolda gördüğüm güzelliği sizinle paylaşmak istedim. Sokak hayvanları için semt sakinleri tarafından yapılmış küçük bir yuva gördük kızımla. Hemen iyi kötü fotoğrafını çektik. Sonra kahvaltı masamızı paylaşmak için fotoğraflamak istedim. Annem en sevdiğim hamur işini yapmıştı. Cevizli Lokum. Adının lokum olduğuna bakmayın. Tuzlu bir ekmektir aslında. Bizim oraların mutfak harikasıdır. Bizim oralar nereler mi? Hemen söyleyim; Sakarya'm... Kepekli undan yapmış olmasına rağmen tek kelimeyle enfesti. Ben yapmayı beceremiyorum. Ama teyzemden tam tarifini ölçüleriyle alıp bir kez olsun deneyeceğim. Kurban Bayramından kalan kavurmadan tutun,acıka bile vardı soframızda. Kahvaltı sonrası güneşli bir balkonda türk kahvesi keyfimizi de yaptık. Sonrasında kardeşim, kızım, ben ve arkadaşı vitrin gezmeye gittik annem de bir arkadaşının yavrusuna kek yapıp götürdü. Kekin de fotoğrafını çektim sizinle paylaşmak için. Ailem söz konusu olduğunda ne kadar tutuk olduğumu şu satırları yazarken daha iyi anladım...Ben gerçekten çok yalnız bırakılmışım, iyice anladım... Sevgi ile kalın...

Küçük Hanımın Kimyayla Sınavı

     Herkese iyi haftalar diliyorum. "Öyle günler yaşıyoruz ki....." şeklinde başlayan ne kadar çok cümle kurduğumu fark ettim bu aralar. Sizde de aynı şey oluyor mu acaba? Aslında her şeyin cevabı belli ama yine de insan inanmak istemiyor falan diyorum olanları kendi içimde yorumladıktan sonra. Ne diyeyim Allah herkese vicdanıyla düşünmeyi nasip etsin.
     Bizim küçük hanım özel bir okulun teknik lisesinde okuyor. Böyle bir tercih yapmamızın sebebi de Kimyager, biyokimyager olmak istemesi. Geçenlerde okulda sabun yapmayı öğrendiler. O kadar mutlu oldu ki benden evde de yapmak için malzeme ve izin istedi. Reddetmedim tabi :)
    Malzeme satın almak için Eski Adana diye tabir edilen çarşıya gittik. Melek Girmez denilen bir yer var çarşıda. İnsan kendini arasa bulup satın alır :) Öyle bir yer. Orada bir dükkandan istediğimiz tüm malzemeleri aldık ve evimize döndük. Yapılış aşamalarını bir daha ki imalatımızda çekeceğim. Yaptığından beri hadi bloğuna koy herkes görsün deyip duruyor. Hepimize ayrı ayrı yapıp hediye etti. Fotoğraftaki de Yıldız Teyzesine hediye ettiği sabun. İnşallah hayal ettiğin her şey gerçekleşir canımın için yavrum, aşkım kızım.

     Dilerim tüm çocukların güleceği bir dünya olur yaşadığımız evren bir gün...

Biz Ekmeğimizi Kendimiz Yaptık :)

     Herkese selaam. Uzun bir aradan sonra aslında hep buralarda olmama rağmen ve her gün şunu yazayım, bunu yazayım diye kendi kendime konuşmama rağmen ancak gelebildim :)
     Umarım herkesin hayatında yolunda giden bir şeyleri vardır. Bize gelecek olursak çok şükür aşılmayacak sıkıntılarımız yok. Maddi kaygılar, bazen küçük duygu fırtınaları yuvarlanıp gidiyoruz işte:)
     Yaklaşık 1 ay kadar önce evde ekmek yapalım mı diye kendi kendimize konuşurken bir baktık yapmışız. Ekmekler çoktan bitti ama tadı hala damağımızda. Sizinle paylaşmak istedim bu tarifi. İşin kötüsü elimde sadece bir tane fotoğraf kaldı. Telefonuma 1 ayda 3 kez format atıldı. Hemde hiç bir şeyi yedeklemeden. Hala da telefonum düzelmiş değil. Google Play Store dan bir alış veriş sitesinin uygulamasını indirdim. İndirmez olaydım. Program görünümlü virüsler, kendi kendi inen dosyalar aklınıza ne gelirse artık telefonumda yer aldılar. En son kameranın kendi kendine açıldığını da görünce tamam artık format zamanı geldi dedim. Haliyle her şey gitti. Neyse buna şükür:)
     Ölçüleri tam hatırlamıyorum. Yine de aklımda kaldığı kadarıyla sizinle paylaşmak istiyorum. Biz de zaten yaparken bir tarifi örnek alıp yapmadık. Bir çok tarifi okuyup kafamıza göre kendi tarifimizi oluşturduk.
     1 paket yaş maya
     2 kilo un
     Aldığı kadar (kulak memesi kıvamına gelene kadar) su
     1 bardak süt
     1 çorba kaşığı tuz,bir tatlı kaşığı şeker
     1 çay bardağı zeytinyağ
     1 yumurta sarısı

Yaş mayayı ılık suda çözdürdük, unu eleyerek bir kaba aldık, üzerine sütü,yağı,şeker ve tuzu ekleyip karıştırdık,sonra azar azar su ekleyerek ele yapışmayacak şekilde bir kıvam elde ettik. En son mayayı da ekleyip iyice yoğurduk. Yaklaşık bir saat kadar hamuru üzerini kapatıp bir sofra bezine sararak beklettik. Mayalandıktan sonra tekrar yoğurduk. Fırını fana getirip çalıştırdık. Hamura istediğimiz şekiller vererek fırın tepsilerine (yağlı kağıt serdik) koyduk. Fırın fanda çalışırken bir on dakika kadar da fırında mayalanmasını bekledik. Bu on dakika dolduktan sonra fırını 175 dereceye getirdik. Bu arada yazmayı unuttum ekmekleri fırına koymadan önce üzerilerine yumurta sarısını zeytinyağıyla çırpıp bir fırçayla sürdük. 175 derecede ne kadar pişirdiğimizi hatırlamıyorum. Ama kürdan testi yaptık. Kürdan temiz çıkınca ekmeklerimizi temiz bir bezin üzerine alıp biraz soğuyana kadar bekledik ve lezzet testine tabi tuttuk. Tadı nasıldı mı? Tek kelimeyle muhteşem. Hem eğlendik hem kendi ekmeğimizi yaptık. Size de tavsiye ederim (Bu arada fotoğrafı görünce hatırladım üzerine susam ve çörek otu eklemiştik isterseniz koymayabilirsiniz tercih size kalmış )
     Görüşmek üzere :))

2 İdik 3 Olduk...

     Nasıl yazarım sizlerle nasıl paylaşırım bilemedim. İki kişilik dünyamıza üçüncüyü kattık evimizi daha sıcak yaptık. Güzel bir aileydik , üç kişilik güzel bir aile olduk. Dilerim bir ömür gider. Süreci sizlerle paylaşmak isterdim ama her şey o kadar ani oldu ki ben bile imzayı atıp evet derken hala bir rüya içerisinde yüzdüğümü düşünüyordum. Ben ; en iyi arkadaşımla ve aynı zamanda kızımın sırdaşıyla hayatımı birleştirdim. Meleğim benim kadar heyecanlı ve mutluydu. Sanırım aslolan da buydu benim için... Bu hızlı süreçte beni ve kızımı yalnız bırakmayan GERÇEK DOSTLARIMA teşekkür ederim...
     Görüşmek üzere :)