Nereye Gidiyoruz?

     Bir aydır öyle şeyler yaşıyoruz ki güzel ülkemde elim bir kelime iyi bir şey yazmaya gitmiyor. Umut vaat eden kelimeler dökülemiyor dilimden,kalemimden...Hani bir cümle var ya; "Bindik bir alamete gidiyoruz kıyamete" diye işte bizim durumumuz tam da bu hesap.  O kadar çok söylemek isteyip içimde tuttuğum şey var ki sayfalarca yazsam bitmez. Başkalarının güvenliği, başkalarının yaşam hakkı derken biz kendimizinkini kaybettik iyi mi! Evet herkese yaşam hakkı ama en önce kendimize, sonra başkalarına...Kiminiz beni kınayacak ama kimse kusura bakmasın ben bu konuda çok hassas olamıyorum. Kendimi de geçtim çocuğumun güvenliğinden şüphe duyuyorsam dünya umurumda olmaz,olamaz. Beceremeyeceğin işe al atmayacaksın arkadaşım. Yoksa işte böyle eline yüzüne bulaştırırsın. İşte bizdeki durum tam da bu!
     Haydi selametle,güvenle kalın...

Huzur

    Ne çok özledik huzurlu günlere uyanmayı, ne çok özledik insanların ecelleriyle bu dünyadan göçmesini... Ve ne çok özledik çocukluğumuzdaki gibi herkesi kayıtsız şartsız sevmeyi...Eşinin ve çocuğunu gözü önünde katledilen polislerimiz, uykusunda şehadete yürüyen askerlerimiz, gerçekten sadece barış istedikleri için bedenleri parçalanan insanlarımız...
    Kim bunlardan nemalanıyorsa iğne deliği dolsun bedeni,azar azar, ılık ılık aksın kanı yaptıklarını düşünecek çooook vakti olsun gebermeden önce.
    Neyi paylaşamadık anlayamadım bir türlü...Neden böyle oldu,kim niye bu ülkeyi bu hale getirdi.

HEPİMİZ BİR GÜN EBEDİYETE KAVUŞACAĞIZ GÖTÜRECEĞİMİZ HİÇ BİR ŞEY YOK. BUNUN BİLİNCİNE VARIN ARTIK.