Davetsiz Misafir

Herkese merhabalar, dilerim her şey yolundadır hepiniz için. Pazartesi sabah ofise geldiğimde penceremde davetsiz ama çok çok sevimli bir misafirim vardı. Pencerenin pervazında gitti gitti geldi. Volta attı resmen. Açık camdan içeri girmek istedi. Çok istememe rağmen onu içeri alamadım maalesef. Ufak ufak sohbet ettik onunla. Ben ofistekileri çekiştirdim o da arkadaşlarını :) Biraz ikramda bulundum bu davetsiz misafirime. Sonra "hadi hoş çakal yine gelirim" diyerekten gitti arkadaş. Misafirim kim mi? Bakınız aşağıda kendisi :)

Bu arkadaşlarda bizim ofisimizin bireyleri. Onları da paylaşmak istedim. Finansman sorumlumuz hobisini ofise de taşıdı. İyi ki yapmış :)

Ruhu Arındırmak

     Herkese Merhabalar ;

     Her gün bilgisayar ve İnternet elimin altında olmasına rağmen yazı yazmak bir türlü içimden gelmedi. Tembelliğim üzerimdeydi sanırım.Şu bir aydır öyle yoğun günler geçirdim ki kendim bile inanamadım akan zamanın hızına. Bir aydır ne yaptığımı uzun uzun anlatacak değilim. Bir kaç cümle yazıp gitmek niyetindeyim. Herkesin daha nazik, daha düşünceli olduğu şu mübarek ramazan ayında insanlar için bir tek şey diliyorum. Ruhunuzu şu bir ay için dünyevi şeylere kapatın. Mal mülk değil kastettiğim, birbirinize iyi davranın, daha çok empati yapın demek istiyorum tam olarak. Biri canınızı mı sıktı; ters bir cevap vermeden önce düşünün, bu size ne kazandıracak? Bırakın karşınızdaki yaptığı terbiyesizliğiyle kalsın. Öyle bir cevap verip öyle davranın ki karşınızdaki "Ben ne yaptım böyle?" diye düşünsün. Yaptığına siz değil kendi üzülsün. İnsanlar öyle bir hal almış ki artık birbirine laf sokmayı,birbiriyle durup dururken sidik yarışında olmayı,başkasının giydiğini,yediğini içtiğini kendisininkiyle kıyaslamayı marifet sayar olmuşlar. Susmak bazen cevap vermekten daha etkili bir silahtır, doğru kullanmayı başarabilirsek. Bunu iyi değerlendirelim. Dostluklarımızı gün gün değerlendirenlerle değil,bize verdikleriyle daha bilge,daha güçlü ve iyi olduğunu hissettiklerimizle kuralım. Dostumuzun sadece kötü gününde değil, iyi gününde de yanında olmayı onunla birlikte sevinmeyi mutlu olmayı bilelim. İnsanlarla uğraşmaya kafa yoracağımıza kendimizi geliştirmeyi deneyelim.
İnanın her şey çok daha kötü olacak :)

Gezmeye gittiğimiz bir yerde vardı bu böğürtlenler çok hoşuma gitti sizinle paylaşmak istedim :))

Bir Annelik Hikayesi

     Herkese merhabalar.Umarım hayat ve insanlar merhametli davranıyordur hepimize. Bir annelik hikayesi paylaşmak istiyorum bugün sizlerle. Lafı dolandırıp uzatmadan yazımı yazıp gideceğim.
     Evimizin üç tane balkonu var. Bunlardan bir tanesi kızların odalarının ortak balkonu, nam-ı diğer arka balkonumuz. Bu balkonda bir erzak dolabımız var. İçinde tamirat malzemeleri,tüp,mangal, kömür vs cinsi malzemeler var. Dolap kapakları problemli olduğu için biz bir lastikle kapak kulplarını bir birine tutturuyorduk. Ancak nasıl olmuşsa kapaklar açılmış ve üst rafa bir güvercin iki tane yumurta yapmış. Özge arka balkona çıktığında dolabın içinde kuş çıktı nidalarıyla evde depar atınca Allah Allah deyip üzerinde durmadık. Ancak hayat arkadaşım dolabı kontrol ettiğinde iki tane yumurtayı görüyor. Whatsapp üzerinden fotosunu çekip yolladığında küçük çaplı bir şok yaşamakla beraber çok mutlu oldum. Arka balkona yerlere mısır ve su bıraktık anne iyi beslensin diye. Yumurtalardan biri çatladı bir yavrumuz oldu. Arka balkona ne zaman çıksak anne karşı apartmanın duvar sekmesine gidip orada içeri girmemizi bekledi. Yavrusunu bırakmadı, gitmedi... Hayat arkadaşım bizim balkonu temizleme isteğimiz ile yavru için bir yuva yaptı. Kullanmadığımız atıl vaziyette duran hatta bugün atılacak olan bir plastik ayakkabılıktan basit ama güvenli bir yuva yaptı. Yavruyu içine koydu. O bunları yaparken , anne yine gitmedi,kaçmadı. Yavrusunu bekledi. Yavru her geçen gün biraz daha büyüyor. Annesi yavrusuna iyi bakıyor, biz de elimizden geldiğince destek olmaya çalışıyoruz.
     Küçücük bir güvercin bile annelik nasıl yapılır öğretiyor insana...Anlayana...

Bir Pazar Yazısı ...Kahvezen

     Herkese merhaba iyi haftalar
     Dilerim hayatınızda her şey yolundadır. Bu aralar bizim ev o kadar hareketli ki bloguma yeteri kadar vakit ayıramıyorum.
     Söyle bir geriden alalım neler yapmışım bakalımm.
     1 Mayıs İşçi Bayramını geçirmişiz mesela. Kendi bayramında bile çalışmak zorunda bırakılmış Türkiye gerçeği emekçilerden biri de bendim. Yarım gün çalışıp, öğleden sonra sanki bize lütufmuş gibi azad edildik. Tabi soluğu doğru 1 Mayıs Kortejinde aldım ofisten çıkar çıkmaz. Sıcağın ve kalabalığın etkisiyle olsa gerek o kadar yoruldum ki sadece korteje eşlik edip, miting alanına girmeden kenarda 15 dakika sırf destek olmak amacıyla durup, kendimi her zamanki mekanımız Bolulu Hasan Usta'ya attım. Bir yorgunluk kahvesi eşliğinde kendime geldim. Kortej her zamankinden kalabalıktı. 1 Mayıs uzun süredir bu kadar coşkulu kutlanmamıştı.
     Sonrasındaki hafta bir anneler günü geçirmişiz. Kızımın değerimi daha iyi anladığı,hayat arkadaşımın çiçekleriyle uyandığımız (tüm ev ahalisine yani bana,kızıma ve Özge'ye ayrı ayrı çiçek almıştı) gün ,evin içi birbirine hediye vermeye çalışan iki kadın bir çocukla neşe içinde geçti. Tüm kadınların anneler günü kutlu olsun.
     Tüm bunlar olup biterken kışlıktan yazlığa geçiş harekatı yaşanıyordu evde. İki haftadır seferberlik halindeyiz. Kışlıklar kaldırılıyor. Yazlıklar yıkanıyor,ütüleniyor,dolap içleri yerleştiriliyor. Yorgan,battaniye, çarşaf ıvır zıvır değişimleri,yıkamaya gönderilecekler listesi bitmiyor bitmiyor. Adana'da yaşayanlar bilir. Bir de halılar kaldırılacak. Kimi evlerde kalktı bile halı bizde de inşallah yarın kalkacak. Genel bir temizlik yapılacak ve kurtulacağız bu işlerden.
     Bu arada bu kadar hareketli günler bizi yordu. Bizde kendimize geçtiğimiz pazar günü kahvaltı ödülü verdik. Bizim ufaklık,Özge ve can arkadaşım Y. ile. Yakala.co sitesinden aldığımız indirim kuponu ile Turgut Özal Bulvarındaki Kahvezen isimli mekana gittik. Sevimli,hoş bir yapısı var. Normalde serpme kahvaltı veriyorlarmış. Ama bizim şansımıza bu pazar açık büfeydi. Reçeller, börekler hepsi ev yapımı yani anne eli değmiş ürünlerdi. Genç bir arkadaşımızın girişimi olan Kahvezen aileler ve genç kuşak için uğranılacak bir mekan. Biz gittiğimizde

Karşıyaka Lisesi mezunlarının brunch toplantısı da vardı. Mekan sahibi arkadaşın babası da aynı okuldan mezun olduğu için kahvaltılarını burada yapmayı uygun bulmuşlar. İletişimleri o kadar güzeldi ki yıllar önce mezun olmuş olmalarına rağmen hala görüşmeleri, iletişimleri,sohbetleri bizim çok hoşumuza gitti. Bir ara bir çekiliş düzenleyip bizi de dahil etmeleri bizi çok mutlu etti. Mekan sahibinden aldığım bilgiye göre Cuma ve Cumartesileri canlı müzik de yapılıyormuş. Özellikle gitmenizi tavsiye ediyorum. Biz ailece bir akşam gideceğiz ve sizinle fotoğrafları paylaşacağım. Kahvaltı üzerine mekana has bir kahve olan kumda Türk Kahvesi siparişi verdik. Ağızda bıraktığı yumuşak ama aynı zamanda canlandırıcı etkisiyle kesinlikle tekrar gelmeliyiz dediğimiz bir lezzetle tanışmış olduk. Mekanla ilgili bir sürü fotoğraf çekmiştim. Ama bir ikisi hariç hepsi yanlışlıkla silindi. Arkadaşımın çektiği fotoğraflar geldiğinde hepsini tekrar ekleyip yazıyı güncelleyeceğim.
     Herkese sağlıklı ve hayallerimizin gerçekleştiği bir hafta diliyorum görüşmek üzere....

Kadınlar(ın) Pazarı

     Herkese iyi haftalar. Keyifler yerindedir umarım. Biz iyi kötü yuvarlanıyoruz işte. Bu aralar bir türlü gelemeyen bahar ve sıcaklara isyan halindeyiz tüm Adanalılar. Bizim bünyeler alışık değil bu mevsimde böyle serin sepelek havalara. İnanır mısınız çoğumuz haftalık hava durumu takipçisi modunda geziyoruz buralarda. Geçtiğimiz cumartesi  ve pazar gününü hava durumlarını dişimize göre bulunca bir kaç kız pazar günü kaçış planı yaptık.  Sabah saat 8 de arkadaşım Y. bizi evimizden aldı. Gözümüzde gözlüklerimiz, üzerimizde rahat kıyafetlerimiz,dudağımızda rujumuz Mersine doğru yola koyulduk. Yıllar önce keşfettiğim ve sevdiğim arkadaşlarımı da götürdüğüm Elvanlı Köyündeki Serindere Restaurant'a doğru yola koyulduk. Doğal yapısı,aile işletmesi olması,hem kendi kendine olmanı hemde sosyal bir ortamda bulunmanı sağlaması sebebiyle bir çok alternatifi olmasına rağmen tercih ettiğim mekanı yolu düşen herkese tavsiye ederim. Mekan köy içinden geçen bir derenin üzerine kurulu. Küçük ahşap evcikler içersinde yer sofrasında yiyorsunuz yemeklerinizi. Tabii masa sandalye tercih edenler için ayrı bir bölüm mevcut. Bizim tercihimiz yer sofrasıydı.   Bizim ufaklık küçüklüğünden beri Serinderenin kahvaltısını ve lezizliğini bildiği için arabada mekana varana kadar sabırla ve sessizce oturdu. Son 10 dakikalık mesafede bizi yiyebileceğinden bahsetmeye başladı :). Üç kişi olmamıza rağmen iki kişilik kahvaltı söyledik. Ve üçümüz de fazla fazla doyduk. Kahvaltının yıldızı bana göre tereyağıydı. Arkadaşım Y. selfie çubuğu almış, böyle bir plan olunca da fırsat bu fırsat deyip biz de kullanalım dedik. Çoğu zaman gereksiz bulduğum bu çubuğun aslında böyle zamanlarda ne kadar işe yaradığını bir çok poz ve kahkaha eşliğinde de öğrenmiş oldum. Kahvaltıdan sonra arkadaşımla karşılıklı tavla attık. Bizim ufaklık da bahçede bulunan hayvanları besleme misyonu yüklendi kendine. Tavla üzerine bir de gül yaprakları içersinde servis edilmiş türk kahvemizi içtik. Mekana ait tavus kuşlarını izledik. Muhteşem renkleri ile bizleri büyülediler. Tavşanları besledik,ördekleri kovaladık,balıklara ekmek attık. Zamanın nasıl geçtiğini anlamamışız bile. Saate baktığımızda 1 olduğunu görünce küçük çaplı bir şok yaşadık. Mersinde de gezeceğimiz için daha fazla oturmayıp mekan sahipleriyle vedalaşarak yolumuza koyulduk. Bu arada iki kişilik kahvaltı ve iki tane türk kahvesi için 46 tl ödedik. Fiyat gayet makul olduğu gibi menüde üç kişiyi doyuracak bolluktaydı. Daha sonra Mersin Foruma gittik. aslında sırf kızım M. istediği için gittik. Arkadaşımla ben sahilde denize karşı çay içmeyi tercih ederdik. Biraz mağazalarda dolanıp "paran varsa her şey ucuz yoksa her şey pahalı" ata sözünü bir kez daha söyledik durduk :) Biz çok gezmediğimizi düşünürken saate baktığımızda yine küçük çaplı bir şok yaşayıp gezimizi sonlandırmadan önce her Mersin ziyareti sonunda gelenekselleşen balık ekmek etkinliğimizi yerine getirmek için yine yollara düştük. Lunapark civarındaki balık ekmek teknelerinden tercihimiz hep Balıkçı Aref oldu. Güler yüzlü işletmecisi ve personeli menü seçimlerinde doğru yönlendirmeleri ve ekonomik fiyatıyla bizim için Mersinde ziyaret noktası oldu. Balık ekmeklerimizin fotoğrafını çekmeyi karnımız doyduktan sonra akıl ettik :) Bir başka masadaki bir müşterinin yarısı yenmiş balık ekmeğinin fotoğrafını çektik. Blog yazmaya başladıktan sonra doğru fotoğraf çekmenin ne kadar önemli olduğunu anladım. Bu işi hala çok becerdiğim söylenemez ama idare edeceksiniz artık :) 

Herkesin haftası hayalleriyle dolsun. Görüşmek üzere....

 

Güzel Cumartesi

     Herkese iyi haftalar!! Dilerim herkesin keyfi yerindedir. Biz ev ahalisi olarak Çok şükür sağlıklı ve keyifli günler geçiriyoruz.
     Haftasonu biz çok eğlendik ve sizinle paylaşmak istedik. Bazen bu yazıları M. istiyor diye yazıyor gibi hissediyorum. Elinde telefon bir sürü fotoğraf çekti. Çook iyi fotoğraf çektiğini iddia etti (her zamanki gibi:) ) . Biz kızımla Eski Adana diye tabir edilen tarafa gittik Cumartesi günü. Kızımla bütün çarşıyı alt üst ettik. Sokak aralarında kaybolduk, sora sora yolumuzu bulduk. Uzun süredir isteyip alamadığımız bazı şeyleri çok çok ucuz fiyatlara bulduk aldık. Takı toptancısından kendimize takı ziyafeti çektik. Kulaklarımızda çok sayıda delik olunca bize mağazalardan birer çift küpe almak çok akıllıca gelmiyor. Fazlası da "fazla" oluyor fiyat itibari ile. Mağazada bir çift küpeye verdiğimiz parayla toptancıdan 12 çift küpe aldık. Bileklikler, tokalar vs denedik,aldık, çıktık.
     Sonra evimizin muhitine döndük. Atatürk Parkının orada indik otobüsten. Parkın meydanında bir tane  mehteran takımı davulu müzik sistemleri falan duruyordu. Burada ne oluyor diyerek girdik ki Türk Silahlı Kuvvetleri Mehter Takımının konseri varmış. Asla kaçırmamalıyız diyerek konser saatini bekledik. Bu arada bir tur attık parkta. Bir de ne görelim  17.Uluslararası Sabancı Tiyatro Festivali varmış. Ve bunu da tesadüf eseri öğreniyoruz.Adana'da en büyük sıkıntı budur burada yaşayanlar bilir. Kolay kolay bir sosyal,kültürel,sanatsal,spor,vs .vs aktivite yapılmıyor diye hayıflanırız ama olanları da tesadüf eseri öğreniriz. Burada yapılan hiç bir aktivitenin reklamı iyi yapılmıyor.  Bunu da söyleyim de belki bir işe yarar bu yazdığım. Tanıtımlar daha özenli olur filan. Tiyatro festivalinin etkinliklerinin olduğu yerde en çok ilgimizi çeken  fotoğraf çekmek isteyenlere "Fotoğrafa çekmek yok!Bir şey almıyorsanız çekmeyin!"şeklinde stantların birinde oturup ziyaretçilere nota veren bir beydi. Adamın taklidini yapıp epey güldük M. ile. Ha bir de festival etkinliği içerisinde Tarsus Amerikan Koleji öğrencilerinden kurulan Echo Band grubunun sahne almasıydı. TAC'ın Echo Band geleneğini okumanızı tavsiye ederim. Neyse Mehter Takımının geliş saati geldi çattı. M. elinde telefon (sanırısın profesyonel fotoğraf makinesi) bir milyon poz video çekti. Mantıklı gelenleri sizinle paylaşacağım aşağıda. Hem Tiyatro festivali hem de mehter takımının konserinden. Günümüzü Bolulu Hasan Ustada yorgunluk kahvesi,tatlı, M. nin arkadaşı ve evimizin en son ferdi 3. müz A. ile tamamladık. Çocukların muhabbetini biz büyükler bol bol dinleyip güldük. Şimdikiler hakikaten değişik ya :)
     Neyse benim artık işimin başına dönmem lazım. Günlerimiz çok güzel olsun hepimizin,hayat bize hep güzellikler sunsun. Hepinize kolay gelsin.