22 Ekim 2015 Perşembe

İnsan

Fotoğraflarımın içinde gezinirken görünce tüylerim diken diken oldu. İlk gördüğüm andaki şokumu asla unutamam. Yumurtalık gezisi yapmıştık mevsim bahar başıydı sanırsam. O zaman sahile indiğimizde görmüştüm.
İnsan olan niye yapar bunu sordum,sordum, sordum... Cevabını bulamadım.


19 Ekim 2015 Pazartesi

Varlığım...

     Dün kalbimin ortası kızımın doğum günüydü. En sevdiği arkadaşları ve arkadaşlarımla evde küçük bir kutlama yaptık onun için. Her doğum gününde bir mektup yazardım ben kızıma. Bu doğum gününde bir ilk gerçekleşti ve bir şey yazmadım sanıyor onun için. Oysa bu kez duygularımı burada anlatacağım ona.
     Annesinden Kuzusuna Mis Kokulu Bir Mektup Daha;
     15 oldun kuzum canımın içi, kalbimin ortası,evimin sahibi,dünyam her şeyim Melisa'm. Artık genç kızlığa adım atıyorsun. Hayatın sana getirdikleri artık biraz daha fazla ve karışık olacak. Bu getirilerin yanlışını doğrusunu sen ayırt edeceksin. Ben hep yanında yörende,arkanda olacağım yavrum. Durup düşünüp karar veremediğin, yardıma ihtiyacın olduğu her anda ömrüm yettikçe sana bir adım uzakta olacak, elimi uzatacağım. Dünyanın hızla daha karmaşık bir hale geldiği ve ülkemizin de bundan nasibini aldığı günler yaşıyoruz biliyorsun. Ürktüğünü görebiliyorum gözlerinden , korkma kuzum eninde sonunda iyilik kazanır,iyi insanlar kazanır. Hayat hep güzellikleri sunmaz yavrum,bazen kış olur bazen güz...Bunları bilerek yaşamak seni daha güçlü kılar. En kötü durumdan bile bir güzellik çıkarabilmek hayata bağlar seni.
     Gelecek için planlar yaptığın şu günlerde unutmaman gereken bir şey var annesinin her şeyi, seçtiğin yol ne olursa olsun ben hep senin yanında destekçinim. Elbette yanlışların da olacak. Önemli olan bu yanlışlardan doğru dersler çıkarman ve doğruyu bulman.
     İnsanları sev kuzum,kimseyi tanımadan yargılama. Senden her istenilene evet deme. Söyleyeceğin her kelimeyi önce düşün sonra dile dök ki sonra pişmanlık yaşamayasın.
     O gülüşünü hiç yitirme. Bir gün ben hayatında olamasam bile bil ki hep seni izliyor olacağım. Hep sana bir şekilde doğruyu bulamadığında kılavuzun olacağım.
     Sen çok kıymetlisin yavrum. Dünyanın hiç bir yerinde, hiç kimsenin bulamayacağı bir mücevhersin benim için. Ben 90 sen 70 yaşına da gelsen benim için sen hep en değerlim, en kıymetlim olacaksın.
     Biz birlikte büyüdük, büyümeye devam ediyoruz her şeyim. Bu yolda seninle ömrüm yettiğince yan yana, el ele olacağım. Elimi hiç bırakma kızım emi?
                                                             Seni hep seven ve en büyük hayranın olan Anne'n..

13 Ekim 2015 Salı

Huzur

    Ne çok özledik huzurlu günlere uyanmayı, ne çok özledik insanların ecelleriyle bu dünyadan göçmesini... Ve ne çok özledik çocukluğumuzdaki gibi herkesi kayıtsız şartsız sevmeyi...Eşinin ve çocuğunu gözü önünde katledilen polislerimiz, uykusunda şehadete yürüyen askerlerimiz, gerçekten sadece barış istedikleri için bedenleri parçalanan insanlarımız...
    Kim bunlardan nemalanıyorsa iğne deliği dolsun bedeni,azar azar, ılık ılık aksın kanı yaptıklarını düşünecek çooook vakti olsun gebermeden önce.
    Neyi paylaşamadık anlayamadım bir türlü...Neden böyle oldu,kim niye bu ülkeyi bu hale getirdi.


HEPİMİZ BİR GÜN EBEDİYETE KAVUŞACAĞIZ GÖTÜRECEĞİMİZ HİÇ BİR ŞEY YOK. BUNUN BİLİNCİNE VARIN ARTIK.


7 Ekim 2015 Çarşamba

Kuru Fasulye

Selam Herkese ;
     Okul başladığından beri evin içinde bir koşturmaca hakim. Servis güzergahlarımız ve saatlerimiz hala oturmadı. Cinnetin beni çağırıyor ama inatla gitmiyorum :)) Küçük Hanım hipoglisemi olduğu için düzenli yemek yeyip içmesi gerekiyor. Bu yüzden itiraz etse de her sabah inatla ona kahvaltı hazırlıyor ve kahvaltı yapmadan evden çıkmasına izin vermiyorum. Çantasına da mutlaka sandviç,meyve vs türü gıdalar koyuyorum. Tencere yemeklerinin bir kısmını da yemesi için yanına pilav,makarna türevi ek bir şey yapıyorum. Pazartesi günkü menümüz patlıcan tava,sucuklu makarna, yoğurt ve turşuydu. Anlayacağınız üzere makarna rüşvetti :)
     Dün de kuru fasulye pişirdim. Hayat arkadaşım çok seviyor diye. Ama küçük hanım küçüklüğünden beri "taneli" diye adlandırdığı hiç bir besini ağzına koymuyor. Ona da pazartesi menüsünü tekrar ettik. Biz kuru fasulyeye yumulduk o patlıcan makarnaya :)
     Herkes kuru fasulye pişirmeyi bilir ama ben yine de tarif vermek istedim.


Malzemeler:
2 su bardağı kuru fasulye ( bir gece öncede ıslattım, sabah işe gitmeden 30 dk haşladım.)
2 domates (rendelenecek)
1 baş kuru soğan ya da 10 adet kadar kıska soğan
2 adet yeşil biber,1 adet kırmızı biber (ince ince doğranacak
Bir kaşık biber salçası
Tuz , kimyon
İsteğe göre kemikli ya da kemiksiz et ya da hiç biri :)

Kemikli etlerimi bir gece önceden haşlayıp ayıkladım. Soğanı küçük küçük doğrayıp,biberlerle birlikte yağda hafif pembeleştirdikten sonra salçayı ekledim. Salça kokusunu verdikten sonra rendelenmiş domatesleri ekledim. Domates hafif pişmeye durduğunda etleri ekledim. Şöyle bir iki dakika tencerede çevirdikten sonra haşlanmış fasulyelerimi ekledim. Ben fasulyeyi pişerken dağılmasın diye haşlarken biraz diri bırakıyorum. Fasulyeyi ekledikten sonra 5 dakika kadar tencerede kavuruyorum. Kavrulduğuna emin olduktan sonra malzemeleri 2 parmak geçecek kadar ılık su ekledim. Kaynamaya başlayınca altını kısıp, suyu ve tadı kıvam alana kadar pişirdim. Fasulyenin cinsine göre değiştiği için pişme süresi veremiyorum. Ocaktan almadan 5 dakika kadar önce de tuz ve kimyonunu ekledim.
Tarifi denemenizi tavsiye ederim. Tadına doyum olmuyor.
Şimdiden afiyet olsun :)))


5 Ekim 2015 Pazartesi

Okul Servisleri

Merhaba Herkeslere
     Bugün bizim ufaklığın ders programı değişti. Haliyle okul çıkış saati ve servis saatleri de değişti. Tam 1,5 saattir telefonda servis firmasının çaycısından müdürüne kadar herkesle konuştum. Sonuç koca okulda iki kişi servise binemedi, biri de benim kızım. Şu saat olmuş daha okuldan yeni hareket ettiler. İki çocuk için ayrı servis kaldırmışlar. İnşallah yarın bu aksaklık düzeltilir de daha okulun başında kimseyle kavga etmek durumunda kalmam. Müdür diye bir adam koymuşlar firmanın başına adama .... Bey ve siz olarak hitap ediyorum cevap olarak da "apla senin çocuk yanımda korkma mutlaka servis ayarlayıp yollayacam" oldu.
     Çok gerildim, şiddete meyilliyim şu saatler.

30 Eylül 2015 Çarşamba

Kan'dan Beslenenler

     Herkese merhabalar. Bu tip bir yazı daha önce hiç yazmadım,  yazmayı da düşünmüyordum ama artık dayanamıyorum. 6 Haziran seçimlerinden beri ülke kan gölüne döndü. Kan'dan beslenenler kaldıkları yerden devam ettiler. Dağdakilerin kime,nasıl ve ne şekilde hizmet ettikleri bu yaşananlarla iyice afişe oldu.
     Aslında söylemek istediğim o kadar çok şey var ki... Malum sebeplerden ötürü konuşmaya, yazmaya korkar olduk. Sesimiz içimize kaçtı, içimizden konuşur olduk.
     Ötekileştik, ayrıştık, insanları iyi-kötü skalasından çıkarıp dil, din, ırk, mezhep, şucu, bucu, filancı diye klasmanlara ayırdık,ayrıldık.
     Elimizdekilerle yetinip, daha fazlasını isteyemez hale gelip, hamuduyla götürenleri sadece izler tepki bile veremez hale geldik. Kısacası hepimiz birer robota dönüştürüldük. Bir reklamda her gün aynı filmi izlediklerine isyan eden çifti hipnoz eden bir karakter vardı. "Her bir repliği ezberleyeceksiniz, ne olur her gün izleseniz" gibi bir şeyler söylüyordu. İşte hepimiz oradaki çiftlere döndük.
     Dilerim Allah'tan kim bizlere bunları yaşatıyorsa evlatlarıyla sınansınlar. Evlatlarında görsünler yaşasınlar. Benim en kıymetlim evladım, herkesin de öyle olduğunu düşünerek bu duamı ediyorum. Ve diyorum ki CAN VEREMEYİN İNŞALLAH!

1 Eylül 2015 Salı

Yeniden Merhaba!

     Uzuuun bir aradan sonra tekrardan merhabalar herkese. Bir ayı geçmiş en son yazımı paylaşalı. Bu yaz o kadar yoğun geçti ki benim için koca yaz nasıl geldi geçti anlamadım yahu :))
     Neler oldu neler yaptık kısa kısa sizlerle paylaşmak istiyorum. Evimizin,kalbimin ortası canım kızım Gençlik Kampları kapsamındaki Kırşehir Kaman Yaz Kampına katıldı. Bir hafta olarak düzenlenen kampa zorla gitmesine rağmen dönerken de ağlayarak geldi. Seneye tekrar başvurmamı ve yine gitmek istediğini,bir çok etkinlik yaptıklarını, bir çok şehirden bir sürü arkadaş edindiğini anlatıp durdu. Küçük hanım kampa gitmeden önce yazlıktaydı. Yazlıktan bu kamp için kendisini geri getirdiğim için bana baya sitem etmişti. Ama kamp dönüşü teşekkür üzerine teşekkür etti :)
     Çalışmış olduğum şirket ilk defa bu sene 15'er günlük izin kullanmamıza izin verdi!Hayat arkadaşımın yıllık izniyle benim izin tarihimi denk getirdik. İzin tarihlerimizi kızımın kamp dönüşüne ayarladığımız için üçümüz için ilk defa çıktığımız ve asla unutmayacağımız bir tatil yaptık. Atladık arabamıza sahil yolunu kullandık ve soluğu Alanya'da aldık. Alanya'ya giderken dönüş yolunda duracağımız koyları ve mekanları belirledik. Tatile çıkmadan önce bütçemize daha uygun olacağını düşündüğümüz için bir apart otelde kalmayı uygun gördük. Booking.com aracılığı ile bir çok oteli inceledim günlerce. Rose Garden Apart Hotel'de karar kıldık. Booking.com sitesindeki yorumlardan bazılarının ne kadar doğru bazılarının da ne kadar abartılı olduğunu anladım otele giriş yaptığımızda. Otel yetkililerinin verdiği tüm bilgiler ve sitede yazan tüm tanıtım açıklamaları,fotoğraflar tam olarak doğruydu. Eksik hiç bir şey yoktu. Çalışanlar son derece kibar ve ilgililerdi. Hem ekonomik bir tatil yapmak hem de rahat etmek isteyenler için tavsiye edebilirim. Otele yerleştikten sonra kendimizi sahile attık. Akşam üstü otele dönerken yerel bir pazara rastlayınca çocuklar gibi sevindim. Gerekli erzağımızı da pazardan hem taze hem de daha uygun fiyata almak beni çok sevindirdi. Alanya'da denize girmek istiyorsanız ya parayla şezlong ve şemsiye kiralayacaksınız yada halk plajından faydalanacaksınız. Halk plajında şemsiye yok ama şezlong erken giderseniz bulma şansınız var. Biz günlük kiralamayı tercih ettik. Şezlongun ve şemsiyenin tanesini 5 TL'ye kiralıyorlar. Her gün otelde bir şeyler yapıp yemek istemedik. Ve ucuz,temiz ve lezzet üçlüsünü bir arada barından mekan araştırmasına girdik. Kurtarıcı olarak gördüğüm dönercilerden de burada bir tane bulduk. Fotoğraflarda mekanı görebilirsiniz. Alanya ekonomisi aslında büyük yüzdeyle yabancı turist üzerine kurulu ancak yerli turiste davranış şekilleri de asla kötü değildi. İki gün üst üste Dim Çayına gittik. O kadar çok tesis ve mekan vardı ki bir türlü karar veremedik. En sonunda bizim için en uygun tesisin Cennet Vadisi isimli mekan olduğuna karar verdik. Fiyatlar korkulacak kadar yüksek değildi ayrıca çalışanların ilgisi ve güler yüzlülüğü çok hoşumuza gitti. Çayın suyu o kadar soğuktu ki kızımın Dim Çayı suyu için kurduğu cümle hepimizi güldürdü: "Ya biz bu kadar soğuk suyu buzdolabından çıkarıp içiyoruz.Bu su nasıl bu kadar soğuk oluyor" :)) Bu kadar soğuk suya rağmen süper ikili hayat arkadaşım ve aşkım kızım köprülerden mi atlamadılar,kulelere mi çıkmadılar. Bendeniz ise fotoğraf çekip onları izlemekle yetindim. Onlar kadar cesaretli değilim :)) İki kez bir gündüz bir de akşam olmak üzere Alanya Kalesine çıktık. İlk defa bu kadar büyük ve bakımlı bir kale gördüm :) Kale içinde evler ve içinde yaşayanlar var biliyor musunuz? Bana çok ilginç geldi. Bir sürü eski mezar var kale içinde. Evler,kale,mezarlar,kale içindeki bir sürü tarihi mekan iç içe. Hem güzel hem korkutucu bir durumdu bu benim için. Düşünüyorum da benim kale içinde bir evim olsaydı oturur muydum diye, bir türlü cevaplayamadım bu soruyu :) Bir hafta rüya gibi geldi geçti. Dönüş yolunda da belirlediğimiz koylarda durup denizin ve güneşin tadını çıkardık. Bir iki günde Mersin ilçelerinden birinde konaklayalım diye düşünmüştük ama fiyatları görünce vazgeçtik. Sıradan bir pansiyon bile  bir günlük oda fiyatını 150 TL dedi. Oysa biz Alanya'da bunun yarı fiyatına kalmıştık. Haliyle kalmaktan vazgeçip evimize döndük. Kalan bir kaç günlük iznimizi de evimizde,arkadaşlarımızla,arkadaşlarımızla,havuzda,orada burada geçirdik.
     Ay başı itibariyle tekrar iş başı yaptım ama inanın işe giderken ayaklarım geri geri gitti. İnsanın çalıştığı yerde huzurlu olması kadar önemli bir şey yokmuş. Ne para ne pul en önemlisi huzurmuş. İş arkadaşlarım iyi insanlar ama işverenler için aynı şeyi söyleyemeyeceğim maalesef. Dilerim ki en kısa sürede kurtulurum ve evimde ailemle olurum. O kadar bıkmışım ki bu iş yeri sonrasında çalışmak bile istemiyorum, düşünün halimi...
     Tekrar görüşmek üzere hayal ettiğiniz gibi yaşamanız dileğiyle hoşçakalın :))