Dostlar Candır

     Herkese merhabalar. Geçtiğimiz haftasonu en sevdiklerimle kızlar partisi düzenledik canım arkadaşım,dostum Y.nin evinde. Masamız kallavi, keyfimiz gıcırdı :) Toplamda dört kişiydik. Güzeller güzeli canım kızım,ben ve vazgeçilmez iki dostum. Sohbetimiz kimi zaman hüzünlü,kimi zaman ciddi, kimi zaman da kahkahalar eşliğinde yol aldı. Evimizin küçüğü M. ergen ergen konuşmalarıyla hepimizi kırdı geçirdi. Lafı kısa tutup fotoğrafları paylaşmak istiyorum. Allah herkese böyle dostluklar nasip etsin. İyi Akşamlar :) 

Çalışsan Bir Dert Çalışmasan Bir Dert

     Bugün bir kez daha anladım ki insanın mutlaka bir güvencesi olmalı. Bazen o kadar çok yoruluyorum ki çantamı alıp kapıyı çarpıp ÇALIŞMIYORUM demek istiyorum, tabi olmuyor. Bu olamayan durum beni daha da yoruyor. Sonra düşünüyorum çalışmalıyım kendim için değilse bile kızım için çalışmalıyım. Hiç çekilmeyecek kaprisleri çekmeliyim. Hiç yutmamam gereken lafları yutmalıyım. Her şeyin bir zamanı var , beklemeliyim. Şimdi değil zamanı gelince demeliyim....Haksızlığa uğrasam da, işimin hangi parçasında olduğunu kestiremediğim abuk subuk işleri yapsam da susmalı ve beklemeliyim. Bazen kendime o kadar çok kızıyorum ki niye kenarda üç beş kuruşum yok diye. Ama sadece yaşayacak kadar kazanınca kenardaki üç beş kuruş hayal oluyor tabi.

     Başka şehirleri çok bilmiyorum ama Adana'da maaşlar yaşam standardının çok çok altında. Yaptığınız işin karşılığını kesinlikle alamıyorsunuz. Maaşınız ve pozisyonunuz ne olursa olsun özlük haklarınız asgari olarak veriliyor. İş olanakları çok sınırlı. Çalışma şartları berbat. Patronlar ne istiyorsa o oluyor. Ne kadar büyük bir firmada çalıştığınızın bir önemi yok. Onlar ne istiyorsa o oluyor.Kısacası modern köle gibisiniz. İnsan bir süre sonra aldığı maaşı da bir kenara bırakıyor. Birazcık "insanlık" bekliyor. O da olmayınca işte benim gibi suratı beş karış evinde oturuyor....

MOBBİNG  BİR SUÇTUR!

Yavrusu Pişirdi Annesi Yedi :)

 
     Herkese merhabalar. Haftanın ortasına gelmenin vermiş olduğu mutluluk var üzerimde. Bazen kendimi Pollyanna gibi hissediyorum. Kendi kendime gıcık oluyorum bir yandan bir yandan da bu kafa iyi böyle devam et diyorum. Hayat o kadar saçma sapan olaylar,insanlar,durumlar çıkarıyor ki karşımıza, haftanın ortasına geldik diye sevinirken buluyoruz kendimizi işte böyle :)))
     Bu pazar M. Hanıma makarna yapmasını öğrettim. Klasik bir pazar gezmesinden sonra evimize döndüğümüzde fırının üzerindeki makarnayı görünce "Anne makarna mı yicez?" sorusu üzerine kıyamadığım çocuğuma makarna nasıl pişirilir öğrettim. Ben sadece dış ses olarak yer aldım bu tarifte. Elimi hiç bir şeye sürmedim. İlk denemesine rağmen gayet başarılı buldum.
     Sofradan kalkarken "lütfen bunu bloguna ekleyip benim yaptığımı söyler misin?" deyince sizinle paylaşmaya karar verdim.

   

Sadece sosun tarifini  vermek istiyorum. Yarım su bardağından biraz fazla domates püresi, Bir kaşık domates salçası,Bir tutam dere otu, Bir dal yeşil sarımsak,Bir çorba kaşığı kadar zeytinyağı,tuz. Domates püresini küçük bir tencerede kaynamaya bırakıyoruz. Azıcık suyunu çekince , salçasını ekleyip karıştırıyoruz bu arada yağı da eklemeyi unutmayın. İçine sarımsağı ince ince kıyıyoruz, en son tuzunu ekleyip şöyle bir çevirip altını kapatıyoruz. Dere otunu ince ince dilimliyoruz ve tencereye ekleyip bir kez karıştırıp bırakıyoruz. Böyle yapınca daha diri kalıyor içinde ot. Normalde makarnaların üzerine servis edilebilen bir sos. Ama küçük hanım tüm tencereye eklemeyi tercih etti. Biz de öyle yedik :)

Ben Seni Sevdim mi?

Ben seni sevdim mi? Sevdim, kime ne
Tuttum, ta içime oturttum seni
Aldım, okşadım saçlarını, öptüm
İçtim yudum yudum güzelliğini

Ben seni sevdim mi? Sevdim elbette
Bendeydi özlemlerin en korkuncu
Çıldırırdım sen ne kadar uzaksan,
Aşk değil, hiç doymayan bir şeydi bu

Ben seni sevdim mi? Sevdim doğrusu
Sevdikçe tamamlandım, bütünlendim
Biri vardı ağlayan gecelerce
Biri vardı sana tutkun; o bendim

Ben seni sevdim mi? Sevdim en büyük
En solmayan güller açtı içimde
Ömrümü değerli kılan bir şeydin
Sen benim bozbulanık gençliğimde

Ben seni sevdim mi? Sevdim, öyle ya
Bir çizgiye vardım seninle beraber
Ve bir gün orada yitirdim seni
Ben seni sevdim mi? Sevdim ya, ne haber?

ÜMİT YAŞAR OĞUZCAN

Çok severim bu şiiri...

Haftasonu Lezzetleri

     Merhaba herkeslere çook güzel bir hafta sonu geçirin inşallah :)
Hafta sonu genelde kalabalık bir misafir grubunuz olursa sizi yemek derdinden kurtaracak bir tarif vermeye geldim.
Et Tavası
Davul Fırınların tepsi ölçüsüne göre vereceğim tarifi.
1 kilo kuzu kuş başı
Yarım kilo kuzu kaburga (ortadan ikiye böldürün)
250 gram kuyruk yağı
İki kilo civarında domates
2 baş sarımsak
5-6 tane sivri biber
Bir kaşık biber salçası
İsteğe göre kekik,pul biber
yarım çay bardağı zeytin yağı

Tarifi :
Domatesleri soyup küp küp doğruyoruz. Biberleri çok da küçük olmayacak şekilde dilimliyoruz. Sarımsakları soyuyoruz. Kuyruk yağını küçük küçük tike olacak şekilde doğruyoruz. isterseniz kıyma şeklinde de çektirip kullanabilirsiniz. Tüm eti ve kuyruk yağını tepsi içine alıp zeytin yağını üstüne döküyoruz. Elimizle yağı tüm ete yediriyoruz. Daha sonra salçayla tüm eti avcarlıyoruz. Üzerine domatesi ve biberi ekleyip tepsiye eşit şekilde yayıyoruz. En son sarımsakları tepsiye gelişi güzel dağıtıyoruz. Ben hiç tuz koymuyorum salça zaten tuzlu ve eti sertleştirmesin istiyorum. Biz hiç baharat eklememiştik en son yaptığımızda. İçimizde baharat yemeyen bir arkadaşımız vardı. Ama hafif bir kekik tepsideki tadı katmerler. Üzerine alüminyum folyo kaplayıp bir kaç yerinden deliyoruz. Fırına yollarken fırıncıyı tembihliyoruz. Tava piştikten sonra fırından çıkarmadan 15 dakika önce folyoyu çıkarttırıp Tavanın üstünü kızartmasını istiyoruz. (Bizim folyomuz yoktu ondan biraz yanık duruyor resimde ama tadının dille izahı yoktu :) )
Afiyet olsun efendimmm
Hoşçakalın

Dertleşelim mi?

     Herkese mutlu haftasonları diliyorumm. İyi kötü geçen bir haftadan sonra çok şükür haftasonu geldi. O kadar kızdığım şeyler oldu ki bu hafta,şükür cumartesi geldi diyorum. 

     Canımı sıkan olaylardan biriyle ilgili detay vermek istiyorum. Aslında bir nevi dertleşme postu gibi bir yazı olacak bu. Bir arkadaşımın eşi canımı çok sıktı. Evimin düzeni ile ilgili bir cümle dizisi kurdu. Ve bunu işyerimde yaptığı için bir an önce konu kapansın diye pek oralı olmamış gibi davrandım. Amma bu iş burada bitmedi benim için tabi. Bu işi bu hafta sonu çözeceğim. İnsanlar niye sınırlarını bilmezler hiç anlamış değilim. Üstelik böyle bir duruma hiç meyil veren biri olmamama rağmen bu nasıl olur diye kendimi yeyip duruyorum.Veee şöyle bir sonuca eriyorum: Senin sınırlarını görmeyenler için o sınırları o insanların gözüne sokacaksın. Sokacaksın ki hadlerini, duracakları yeri bilecekler. 

  Ben insanlara anlatmadıkları sürece soru sormam. Anlattıklarının üzerinden de soru sormam. Yargılamam,anlattığı kadarıyla,kendini gösterdiği kadarıyla kafamda bir yere oturturum. Çok soru soran insanları da sevmem,sevemem. Hayatımla ilgili de çok soru sorulduğunda ikinci cümlemde sınırımı belli ederim.Ama bu hatun sorular zincirinin ardından aldığı usturuplu cevapları anlamadı bile!!!! Bu kadar olabilir mi bir insan acaba dedim içimden. 

   İşte tam da bu sebepler yüzünden yarın bu işi çözeceğim. Onun bana sorduğu soruları ben de ona soracağım. Bakalım nasıl cevaplayacak. 

     Hepinize iyi akşamlar. 

      

     

Gözü Aç İnsan

     Günaydın herkeslere.Düşünce fukaralarından haz etmem demiştim ya dün itibariyle birde gözü aç insanları sevmediğimi hatırladım birden. Başkasının artığını kar sayan ,aç gözlülüğünün tamamen bencilliğinden geldiğini görmeyip isteklerine istediği gibi yanıtlar alamayınca karşısındakini bencil sayan insanları da sevmiyorum.
     Karar verdim nerede ve nasıl olursa olsun sevmediğim tipleri etrafımda bulundurmayacağım artık. Onlara sadece kuru kuru yapacakları işi söylemekle yetineceğim. Hayatımdaki yerleri sadece bu olacak.
     Siz de yapın bakın görün ne malzemeler çıkacak bu olaydan!